หลังจากห่างหายไปนาน นานมาก ๆๆๆๆๆๆๆๆ
เริ่มมีคนตั้งข้อสงสัยว่าเจ้าของ blog ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ !!!!
จริง ๆ แล้วยังมีชีวิตอยู่ครับ ยังหายใจได้เอง กินอาหารได้ ช่วยเหลือตัวเองได้ดี
ที่หายไปนาน ๆ น่ะ เนื่องจากงานเยอะมาก ๆ
แทบไม่มีเวลาเป็นของตัวเองเลย
ทำงานแทบจะทุกวัน
ทำงานแล้วก้อเหนื่อย
พอเหนื่อยก้อกิน
พอกินก้ออ้วน
สรุปคือตอนนี้อ้วนขึ้นเยอะ !!!
เดือนนี้ เริ่มหายใจหายคอได้บ้าง
ได้มาอยู่ในที่ที่ชอบ
ในแผนก pathology
งานหลัก ๆ คือตัดและอ่านชิ้นเนื้อ
น้อยคนนักที่จะรู้ว่ามีแพทย์สาขาพยาธิวิทยาอยู่ในโลกนี้ด้วย
พยาธิแพทย์ คือคนที่ทำงานเกี่ยวกับการดูชิ้นเนื้อในระดับเซลล์ แล้ววินิจฉัยออกมาว่าเป็นเนื้อแบบไหน
เป็นงานเล็ก ๆ น่ะครับ ไม่ค่อยมีคนรู้จัก ไม่ค่อยมีคนให้ความสนใจ
แต่เป็นงานที่สำคัญมาก ขาดบุคลากรในสาขานี้ไม่ได้เลย
เพราะต้องเป็นคนวินิจฉัยชิ้นเนื้อที่เราผ่าตัดออกมา และตัวชิ้นเนื้อที่อ่านนี้จะเป็นปัจจัยหลักในการวางแผนการรักษาต่อไป
ในเมืองไทยมีบุคลากรสาขานี้น้อยมากนะครับ
ไม่รู้สิ... อาจจะไม่ได้ร่ำรวยเหมือนสาขาอื่น ๆ ล่ะมั้ง
ถึงไม่ค่อยมีคนเลือกเรียนกัน...
โอ๊ะ โอ วันนี้มาเนื้อหาสาระเต็มที่
ไม่ได้มีวาระซ่อนเร้นอะไรนะ
เพียงแต่เกิดอารมณ์....อยากเล่าให้ฟัง
ก้อแค่นั้น...
แล้วเจอกันครับ....
